How Unhealthy is the Fish on Your Plate?

I have long recommended fish as part of a healthy, anti-inflammatory diet. However, not all fish provide the same benefits, and consumption of some species should be limited or avoided altogether. I suggest minimizing the following:
Large predatory fish. Shark, swordfish, tilefish, king mackerel and white (albacore) tuna may have high levels of mercury. Pregnant women and children are particularly vulnerable to the effects of contaminants, and should avoid these species.
Omega-6 rich fish. Farm-raised tilapia is one of the most highly consumed fish in America, yet it has very low levels of beneficial omega-3s and very high levels of potentially detrimental omega-6 fatty acids. Omega-6 fatty acids are pro-inflammatory, and inflammation is known to cause damage to blood vessels, the heart, lung and joint tissues, skin and the digestive tract.
Farmed salmon. Avoid farmed salmon (also called Atlantic salmon), which is what you typically find in supermarkets, restaurants and fish markets. While less expensive than wild salmon, farmed salmon has a less favorable ratio of omega-3 to omega-6 fats and may contain residues of antibiotics and other drugs used to treat diseases in fish farming pens. What's more, levels of PCBs and other contaminants in some farmed salmon have been found to be much higher than those found in wild salmon.

The Worlds Largest Barbecue

The Worlds Largest Barbecue

Uruguayan Cooks Make Biggest Barbeque Ever Made – World’s Most Amazing Photos. People gather around Uruguayan cooks who barbecue meat in an attempt to break a record for the world’s largest barbecue in Montevideo. A meats association in Uruguay on Sunday hosted the world’s biggest barbeque on a single grill totalling 1,500 meters in length, media reported. As many as 1,252 volunteer cooks grilled 12 metric tonnes of beef and about 20,000 spectators cried with joy when a Guinness judge confirmed the barbecue record had been broken. “I’m very proud to be Uruguayan. We have the best beef and now we have the world’s biggest barbecue, said one of the cooks. The organizer said the gargantuan cookout is held to promote the country’s image as a major cattle producer.

For all barbecue lovers that follow the news I’m proud to announce that this Sunday the Mexican lost their Guinness record to the Uruguayan by just 4 tonnes of beef.
Uruguay just settled the world Guinness record for the biggest barbecue at 12 tonnes (26,400 lbs) of beef promoting the county’s succulent top export.
To barbecue all that meat the army put together nearly 1 mile of grills and the firefighters lit six tones of charcoal.
For the record to be broken they got some 1,250 people to grill the beef known by the population to be one of the best in the world. Besides all the “chefs” they also had 20,000 spectators to cheer the good news.
Uruguay that is a country of 3.2 million people stuck between two major cattle producers, Argentina and Brazil, and still managed to export $817 million last year.
The idea for this barbecue came from the National Meats Institute (INAC) that stated: “Uruguay is very small, it’s not known for other events so we have to use these kinds of gimmicks so people find out where Uruguay is and what it has to offer,”.
I think that this activity leaves us reasons to whoever didn’t tried Uruguayan meat to give it a go
.

Polands rising star chef aims to transform national cuisine

By Dean Irvine, CNN

May 21, 2012 -- Updated 0305 GMT (1105 HKT)

Nouveau Polish: A creation from the kitchen of chef Wojciech Amaro.

STORY HIGHLIGHTS

• Restaurant in Warsaw first in Poland to gain Michelin Rising Star
• Chef and owner Wojciech Amaro trained with Ferran Adria
• Emphasis in on the best ingredients from Poland
• Amaro wants Polish cuisine to have better international profile

(CNN) -- To create the future of Polish cuisine, chef Wojciech Amaro looked to the 16th century for inspiration.

During a year-long odyssey to discover the origins of Poland's classic dishes, the 40-year old chef tracked down food historians and visited auction houses across the country to bid on dusty, leather-bound tomes that held the secrets of traditional recipes and long-forgotten ingredients.

"I wanted to find the roots of recipes and what the original idea was behind them," he says. "I realized I could talk for hours about Polish products, but I couldn't think of any (Polish dishes) that would stand at the same level."

Old school perceptions that its all potatoes and cabbage are being revised, but there are still suspicions.
Jan Woroneicki, restauranteur

The spark for Amaro's desire to improve and update Polish cuisine was a month spent working in the kitchen of El Bulli with Ferran Adria, the culinary wizard who is often called the world's greatest chef.

Chef Wojciech Amarao

"He changed my way of thinking," says Amaro, who first began his own epicurean education after dropping out of university to work in the kitchens of London restaurants.

From Bialystok in the east to Katowice in the south, Amaro racked up 60,000 kilometers on his journey that also led him to the country's best farmers and food producers, many of whom are now suppliers for Amaro's award-winning restaurant in Warsaw.

"Many of them weren't aware of how great their products were. I took their enthusiasm and passion and added it to my cooking. Some of them struggled to keep up the standard that I needed, but they're growing with me," he says.

Top 5 classic ingredients

Bison grass

Saffron milk cup mushrooms

Polish goose

Venison

Wild honey As chosen by Wojciech Amaro

Atelier Amaro has been open for less than a year but became the first Polish restaurant to gain a "Michelin Rising Star", indicating that Amaro is on the right track in his quest to elevate Polish cuisine to a new international standard.

Amaro puts an emphasis on ingredients and reconstructing dishes from their essential elements, putting him in a similar mold as celebrated "food scientists" like Adria, Britain's Heston Blumenthal or Rene Redzepi of the Danish restaurant Noma that was recently voted the world's best restaurant for the third straight year.

At Atelier Amaro, classic recipes like hare in cream are reimagined -- "we cook it for 72 hours at 65 degrees, so its more like fois gras or butter and is eaten with a spoon" -- while the kitchen is also a lab in which to experiment with Polish ingredients hardly used anymore like chokeberries, wild herbs and edible flowers.

Top 5 Polish soups & stews

Flaki Warsawa - a peppery beef and tripe soup

Barszcz - with fermented beetroot

Zurek - with fermented rye

Botwinka - early summer soup with baby beetroot and their leaves

Kwasnica - with sauerkraut and pork As chosen by Jan Woroniecki

As Poles becomes more interested in their culinary culture, Amaro believes the time is now right for Poland to takes it place at the table of internationally respected cuisine.

"We've spent 20 years (since communism) catching up in every department of life -- getting good jobs, starting companies, getting mortgages. Now it's a new country and people are starting to say, 'What about Polish products and our traditions?'

"We can't be amazed anymore by pizza or some French dishes. We are ready to search for our products and be proud of them."

Send in your best photos and videos of Poland

Outside of the country attitudes to Polish food have been slowly improving, says restaurateur Jan Woroneicki, the British owner of London's Baltic restaurant and bar.

"Old school perceptions that its all potatoes and cabbage are being revised, but there are still suspicions," he says.

"In soups and stews Polish cooking is equal to or greater than other cuisines, and generally quality is improving, but for restaurants it can still be a bit tricky finding quality produce like charcuterie and supply lines are not great."

Even if Polish gastronomy doesn't challenge cuisine like Thai food as an international phenomenon, Amaro hopes his restaurant can do for Polish food what Noma has done for Nordic cuisine.

"Compared to Denmark, Poland is much more diverse, so if we are wise and careful about promoting Polish cuisine... we can be one of the most influential and really big cuisines like French, Italian and Spanish. There's lots of work to be done, but I think its going to happen."

was recently voted the world's best restaurant for the third straight year.

At Atelier Amaro, classic recipes like hare in cream are reimagined -- "we cook it for 72 hours at 65 degrees, so its more like fois gras or butter and is eaten with a spoon" -- while the kitchen is also a lab in which to experiment with Polish ingredients hardly used anymore like chokeberries, wild herbs and edible flowers.

Top 5 Polish soups & stews

Flaki Warsawa - a peppery beef and tripe soup

Barszcz - with fermented beetroot

Zurek - with fermented rye

Botwinka - early summer soup with baby beetroot and their leaves

Kwasnica - with sauerkraut and pork As chosen by Jan Woroniecki

As Poles becomes more interested in their culinary culture, Amaro believes the time is now right for Poland to takes it place at the table of internationally respected cuisine.

"We've spent 20 years (since communism) catching up in every department of life -- getting good jobs, starting companies, getting mortgages. Now it's a new country and people are starting to say, 'What about Polish products and our traditions?'

"We can't be amazed anymore by pizza or some French dishes. We are ready to search for our products and be proud of them."

Send in your best photos and videos of Poland

Outside of the country attitudes to Polish food have been slowly improving, says restaurateur Jan Woroneicki, the British owner of London's Baltic restaurant and bar.

"Old school perceptions that its all potatoes and cabbage are being revised, but there are still suspicions," he says.

"In soups and stews Polish cooking is equal to or greater than other cuisines, and generally quality is improving, but for restaurants it can still be a bit tricky finding quality produce like charcuterie and supply lines are not great."

Even if Polish gastronomy doesn't challenge cuisine like Thai food as an international phenomenon, Amaro hopes his restaurant can do for Polish food what Noma has done for Nordic cuisine.

"Compared to Denmark, Poland is much more diverse, so if we are wise and careful about promoting Polish cuisine... we can be one of the most influential and really big cuisines like French, Italian and Spanish. There's lots of work to be done, but I think its going to happen."

Test musztardy

Nawet faceci, czyli istoty nieodróżniające kolorów, wiedzą dość dobrze, jaki to kolor musztardowy. I ja tak myślałem, dopóki nie poszedłem na musztardowe zakupy i nie zabrałem się za smakowanie i testowanie.

Jeszcze niedawno wydawało mi się, że musztardowy to kolor musztardy (jasnobrązowy z odrobiną khaki). Tymczasem jak widać, musztardowy ma wiele odcieni: od rudawopomarańczowego, po... zielony. Wszystko zależy od tego, co producent dołoży.

Upiekłem kiełbasę, postawiłem przed sobą komplet małych słoiczków i próbuję. Solo, czyli z łyżeczki, i w duecie, czyli z rzeczoną kiełbasą. Zaczynam od wynalazków. Np. musztarda z czosnkiem Kamisa. Beznadziejna. Suszony czosnek tłumi musztardę, być może nawet dobrą, ale niewyczuwalną. Za dużo tego czosnku, za mocno pachnie, dominuje w smaku. Może to i niezłe do sałaty, ale na pewno nie w żadnej innej postaci.

Teraz chrzanowa Pudliszek. O dziwo ostrość chrzanu i musztardy miast się wzmacniać, nieco się znosi. Musztarda wcale nie jest ostra, za to wyrazista, całkiem niezła. Tyle że za gładko zmielona, zbyt papkowata.

Co dodano do jerozolimskiej Roleskiego, nie wiadomo, a lakoniczne stwierdzenie: ekstrakt z przypraw, niczego nie wyjaśnia. Ale nie dlatego mi nie smakuje, że nie wiem, co jem. Po prostu ten ekstrakt jest do bani.

Teraz musztarda z curry w pięknym małym słoiczku. Bez sensu. Dla kogo to i do czego? Do kuchni indyjskiej? Może do wołowiny?! Jeszcze gorzej zaprezentowała się musztarda prowansalska sławnej na całym świecie firmy Maille. Ma piękny (choć nie musztardowy kolor), wspaniały skład (m.in. papryczki, białe wino, czosnek), obiecujący zapach, ale smak rozczarowuje. Czy dlatego, że to świetny dodatek do ryb i owoców morza, a nie do kiełbasy? Czy po prostu nie tego smaku oczekuję?

Nie ma czasu na dywagacje, kiełbasa stygnie. Więc może musztarda zielona. Wygląda niezwykle, świetnie pachnie i doskonale smakuje. Zasługa to zapewne trzech ziół: bazylii, pietruszki i szczypiorku. Dzięki nim musztarda zyskuje zupełnie inny charakter i zachęca do eksperymentów. Na pewno jeden z faworytów tego przeglądu.

Ostatnia propozycja w tej grupie to musztarda słodka Develey. Niby że bawarska. Pamiętam dobrze smak oryginalnej bawarskiej musztardy podawanej do białych kiełbasek i ręczę głową, że nie była tak dramatycznie słodka. Ta nadaje się chyba wyłącznie do nieudanych deserów. Szkoda czasu i pieniędzy.

Czas na musztardy bez dodatków, czyli gorczyca w różnych odmianach i proporcjach: czarna, biała i sarepska. Francuska Kamisu to ulubiona musztarda mojej pani. Widać lubi, jak coś jej chrupie w zębach. Ja nie przepadam (za musztardą, nie panią), ale i nie potępiam (jw.). Wolę tej samej firmy sarepską klasyczną, nie za ostrą, nie za łagodną, taki dodatek do kiełbas i mięs w sam raz. Prymat zachęca do spróbowania musztardy rosyjskiej, bardzo ostrej. Fakt, jest ostra, ale nic poza tym: to, że piecze, nie znaczy, że smakuje. Bo smaku prawie nie ma. Rozczarowaniem, z tych samych powodów, jest diżońska musztarda Carrefour. Jest tak ostra, że kręci w nosie. Ale stanowczo za mocno, więc umykają inne cechy smakowe. A szkoda.

Więc na deser perełka: również z Dijon, ale tym razem firmowana przez Maille: ot musztarda doskonała. Z zapachem, z charakterem, dobrze na podniebieniu wyczuwalną ostrością. Świetna do rozmaitych potraw i sosów. Szkoda, że droga. Ale warto choć czasem.

1. Kamis, sarepska / 280 g - 3,19 zł

2. Prymat, rosyjska / 180 g - 2,69 zł

3. Kamis, z curry / 125 g - 4,49 zł

4. Maille, prowansalska / 200 ml - 12,29 zł

5. Carrefour, diżońska / 370 g - 5,05 zł

6. Pudliszki, chrzanowa / 205 g - 2,19 zł

7. Develey, słodka / 280 g - 5,89 zł

8. Mailly, ziołowa / 200 ml - 17,39 zł

9. Roleski, indiańska / 175 g - 2,39 zł

10. Maille, diżońska / 215 g - 12,79 zł

11. Kamis, francuska / 185 g - 2,69 zł

12. Kamis, czosnkowa / 185 g - 2,49 zł

13. Roleski, jerozolimska / 180 ml - 2,95 zł

The Worlds Largest Barbecue

The Worlds Largest Barbecue

Uruguayan Cooks Make Biggest Barbeque Ever Made – World’s Most Amazing Photos. People gather around Uruguayan cooks who barbecue meat in an attempt to break a record for the world’s largest barbecue in Montevideo. A meats association in Uruguay on Sunday hosted the world’s biggest barbeque on a single grill totalling 1,500 meters in length, media reported. As many as 1,252 volunteer cooks grilled 12 metric tonnes of beef and about 20,000 spectators cried with joy when a Guinness judge confirmed the barbecue record had been broken. “I’m very proud to be Uruguayan. We have the best beef and now we have the world’s biggest barbecue, said one of the cooks. The organizer said the gargantuan cookout is held to promote the country’s image as a major cattle producer.

For all barbecue lovers that follow the news I’m proud to announce that this Sunday the Mexican lost their Guinness record to the Uruguayan by just 4 tonnes of beef.
Uruguay just settled the world Guinness record for the biggest barbecue at 12 tonnes (26,400 lbs) of beef promoting the county’s succulent top export.
To barbecue all that meat the army put together nearly 1 mile of grills and the firefighters lit six tones of charcoal.
For the record to be broken they got some 1,250 people to grill the beef known by the population to be one of the best in the world. Besides all the “chefs” they also had 20,000 spectators to cheer the good news.
Uruguay that is a country of 3.2 million people stuck between two major cattle producers, Argentina and Brazil, and still managed to export $817 million last year.
The idea for this barbecue came from the National Meats Institute (INAC) that stated: “Uruguay is very small, it’s not known for other events so we have to use these kinds of gimmicks so people find out where Uruguay is and what it has to offer,”.
I think that this activity leaves us reasons to whoever didn’t tried Uruguayan meat to give it a go

.

2012 Restaurant Trends with Room to Grow

inShare

W
When I think about great food ideas that have real potential to become trends, I ask an important question: It might work in New York, but how well will it translate to other markets? With that in mind, here are 10 ideas from the Big Apple that have the potential to grow even bigger in 2012.
1. The Sandwich Shop: This will continue to go mainstream. As successful venues like ’wichcraft and Tiny’s Giant continue to thrive and expand, the public will continue to crave more than just a basic hoagie roll, cold cuts and shredded iceberg. Customers are going to look for more artesan-inspired concepts with unique breads, proteins and flavor combinations.
2. Food Trucks: This sector will continue to grow, but at a slower pace. New York, Miami and San Francisco are just a few markets where this concept has taken hold. These traveling gastronomic bastions provide value, fast service and great ethnic flavors. However, the operators are realizing that this is not the quick money they thought food trucks would be. Unless the owner is working it personally or a central commissary is doing production for multiple trucks reality can take hold. It can be hard work with slim profit margins. Governmental agencies are also continuing to crack down on permits and other required items, making their success even harder.
3. Mixology: Handcrafted, creative drinks will continue to find a place in restaurants across the country. But mixologists and operators are starting to figure out that guests don’t want to wait 15 minutes for a cocktail. There is a specific time and place for that kind of detail such as Pegu Club and Little Branch. Most operators will realize, perhaps the hard way, that there is a balance between execution and profit. Their cocktails also have to make sense with the market and concept.
4. Wine Lists: The dining public is creating and dictating the sweet spot for contemporary wine programs. Lists will continue to become more concept-focused and tailored to the cuisine being served. Lists with 80 to 120 selections are growing more common. Most wine professionals I work with tell me $50 to $80 seems to be the threshold. This is especially true in cities where many companies have put caps on wine spending when their employees entertain.
5. The Meatball: Yep, you got it. Along with other throwback, red sauce Italian-American dishes like the chicken Parmesan hero. One only has to look at the success of Torrisi Italian Specialties in Soho and their new spin-off ‘Parm’ just next door, with lines out the door every day. The Meatball Shop on New York’s lower East Side regularly has one-hour waits. Of course, execution is everything and their products are not just run-of-the mill. Torrisi prepares many of its products sous vide to bring incredible tenderness and flavor to what could otherwise be a very basic item; also, the restaurant’s packaging is brilliant.
6. Vegan/Vegetarian/Organic: In major markets these niches are becoming more popular. Joy Pierson, owner and chef of Candle 79 and Candle Café in New York City, says 90 percent of her guests are not strict vegans. Yet, her guests come back several times a week because they want to eat healthier. The popularity of her venues and her celebrity, high-end crowd reinforce this. Whole Foods and Fresh Market have raised awareness of healthier alternatives among the general public. This will drive demand for dining options when those spenders want to eat out. The popularity of Joy’s new Candle 79 Cookbook has also helped spread the word.
7. Fried Pizza: I don’t mean zeppole with marinara sauce. I am referring to something really new, presented by Forcella on The Bowery in New York City. Forcella serves fantastic brick-oven pizzas. But the place also has a section of smaller, fried pizzas. These are flash-fried, then topped as ordered and finished in their brick oven. The texture is unique, light and tasty. Pick-up times are super fast, and on paper the profits look great. Somebody needs to jump on this one.
8. Improved Service: Hard to believe with high unemployment that poor service is still an issue in restaurants. I don’t think it is from a lack of trying. The biggest issue I see is that training costs time and money. In a bad economy this is the first expense an operator cuts. As natural employee turnover occurs new staff is not properly trained. The typical “just trail them for three days” mentality prevails. In the long run this actually costs the operator in profit. Increased employee turnover and lower guest satisfaction result. As diners watch their spending they will continue to put their dining dollars where the food and service are excellent.
9. Social media: Facebook and Twitter will continue to be important. But operators need to figure out what their guests want to hear. Only a very small percentage want to hear “The chef just picked basil out back from our garden.” The general public wants to hear about a new menu item or a special offer. Keep it simple and save the detail for e-newsletters.
10. Execution and better-quality ingredients: As a consultant I continue to see great-looking venues with enthusiastic staff selling bad food. Operators go out of their way to do the research, hire designers to create smart-looking operations but just don’t get to food right. A brick oven pizza in Wilmington, NC, or Reston, VA is not the same as one in New York, L.A. or San Francisco. As the economy rebounds and casual travel increases the public in smaller markets will continue to expand their knowledge (and palates) and demand it. Come on guys, put it on the plate!

Saudi lamb barbeque

Dinner cooked by an active volcano

08 May 2012 | By Lindsey Galloway

At El Diablo, an iron grate sits over a circular basalt pit that funnels the earth’s natural heat to the surface. (CC by Sylviane Moss)

A restaurant in the Canary Islands is taking barbequing to a whole new level.

Rather than relying on fire, electricity or natural gas, chefs at El Diablo heat their meat over a still-active volcano.

The one-of-a-kind grill is not spewing with lava (it hasn’t erupted since 1824); instead an iron grate sits over a circular basalt pit that funnels the earth’s natural heat to the surface, where temperatures range between 400C and 600C. 

Trendy 2012 w gastronomii:

 Kuchnia fit, fusion, dania koreańskie czy rok ziemniaka?

Komentuj»www.portalspozywczy.pl

16-02-2012, 13:35Istotnym elementem kształtującym nadchodzące trendy w gastronomii jest zwiększająca się świadomość ludzi na temat zdrowego stylu życia i właściwego odżywiania - uważa Paweł Boczkowski, manager warszawskiego lokalu Sofa Restaurant and Bar.

Fot. Sandacz w sosie porowym; Sofa Restaurant and Bar Jego zdaniem, oprócz dbania o kondycję, Polacy szczególny nacisk specjaliści kładą jednak na odpowiednią dietę, co może zniechęcić niektórych klientów do odwiedzania lokali w obawie na przykład przed nadmiarem tłuszczu w potrawach. Dlatego obok powszechnie znanych, ale niekoniecznie lekkostrawnych potraw mięsnych, obowiązkowo w karcie menu muszą być obecne sałatki, dania wegetariańskie, z ryb lub owoców morza.

- W kwestii menu i potraw, niezwykle interesująco prezentują się zagraniczne trendy żywieniowe oraz prognozy amerykańskich i brytyjskich ekspertów na ten temat. Trzeba jednak wziąć pod uwagę specyficzne podejście Polaków do nowości. O ile jesteśmy coraz bardziej otwarci na nowe połączenia i doznania, o tyle wciąż z sentymentem odnosimy się do znanych i sprawdzonych smaków - komentuje Paweł Boczkowski.

Dlatego - jego zdaniem - prognozowany przez ekspertów z firmy konsultingowej Baum + Whiteman z Nowego Jorku upadek comfort food może w ogóle nas nie dotyczyć, zwłaszcza, że ten fenomen jest w Polsce stosunkowo nowy i nieodkryty.

- Kuchnia fusion może rozwinąć swoją formę do nieprawdopodobnej mieszanki naleciałości. Nie powinno więc dziwić, jeżeli w połowie roku spotkamy dania czerpiące inspirację ze wszystkich kontynentów czy jeszcze ciekawsze wersje znanych nam polskich potraw. Ciekawostką może być przewidywany przez międzynarodowych specjalistów zbliżający się boom na koreańskie potrawy - mówi manager Sofa Restaurant and Bar.

Jak dodaje, istnieją także pozytywne prognozy dla naszych rodzimych wyrobów. - Kuchnia koreańska opiera się w dużym stopniu na piklowanych produktach dlatego niewykluczone jest przyjście mody na przetwory domowej produkcji lub ich zmodyfikowane wersje z orientalnymi dodatkami przyprawowymi. Managerowie mogą więc rozważyć rozpoczęcie gromadzenia własnych wyrobów firmowych. Zawsze można oznaczyć je logo lokalu i rozdawać gościom w prezencie. Phil Lempert z Supermarket Guru wyrokuje, iż 2012 będzie rokiem ziemniaka, co natychmiastowo podchwyciły strony www oraz blogi kulinarne. Nie wiadomo na razie czy są jakiekolwiek znaki naprowadzające na słuszność tej hipotezy, jednak możemy uznać, że Polska jest na taką ewentualność rewelacyjnie przygotowana. W naszej ofercie lunchowej ziemniaki podawane pod wszelaka postacią są pozycją obowiązkową - podsumowuje ekspert.

2012 trendy kulinarne

Małgorzata Minta
GW 2012-01-03, ostatnia aktualizacja 2012-01-03 19:16

Jak w świecie mody, tak i w krainie kulinariów trendy ulegają sezonowym zmianom. Co będzie na kulinarnym topie w tym roku? Oto nasze subiektywne typy.

Początek nowego roku sprzyja podsumowaniom oraz wróżbom na najbliższe miesiące. Co będzie modne? Czy nadal będziemy się zachwycać lukrowanymi babeczkami? Czy nasza miłość do dyni nie przeminie? Co będzie hitem wśród szefów kuchni. Oto garść przewidywań (oraz kulinarnych życzeń). Na ile się sprawdziły - to okaże się za 12 miesięcy.

Foodingi i cookingi
Z przyjaciółmi można nie tylko jeść, ale i gotować. Towarzyskie spotkania połączone z gotowaniem to świetny sposób na wspólne spędzenie czasu. Foodingi, jak nazywa je Tomek Woźniak, to okazja do wspólnego testowania nowych przepisów oraz szlifowania swoich kulinarnych umiejętności pod okiem znajomych bardziej zaprawionych w kuchennych bojach. Dodatkowy atut, nie bez znaczenia w obecnej sytuacji ekonomicznej - takie spotkania są tańsze od wyjścia do knajpy.

Z komórką do knajpy
Widok osób fotografujących zawartość talerzy w restauracji nie jest niczym dziwnym. Na Facebooku roi się od zdjęć potraw zjedzonych na mieście i ugotowanych w domu lub kulinarnych kuriozów znalezionych podczas podróży. Śledząc Foursquare natychmiast dowiesz się, gdzie znajomi poszli na obiad lub co polecają bywalcy danego miejsca. A jeśli sam zjesz coś godnego uwagi, odpal w telefonie Foodspotting i wyślij światu naoczny dowód. Lub zobacz, co jedzą inni na święta, podczas wakacji lub na drugie śniadanie. Nasze przewidywanie - jeszcze więcej jedzenia w komórkach.

Topinambur i spółka
Szefowie kuchni zrehabilitowali już skutecznie "banalne" buraki i kalafiory i udowodnili, ze można z nich wyczarować cuda (nie umknęło to uwadze brytyjskiego dziennikarza i autorka książek kulinarnych Nigela Slatera , który na jesieni odwiedził Polskę). Teraz pora na inne, zapomniane warzywa - na przykład topinambura. Topinambur, czyli słonecznik bulwiasty, to roślina o jadalnych kłączach, które w smaku przypominają trochę ziemniaki, a trochę karczochy (angielska nazwa topinambura to "Jerusalem artichoke"). Topinambur wywodzi się z Ameryki Północnej, a do Europy przybył w XVII w. Ze względu na łatwość uprawy, szybko zyskał na popularności jako roślina jadalna i pastewna. Jednak obecnie topinambur odszedł w niepamięć, wyparty m.in. przez ziemniaki. Teraz topinambur na powrót zaczynają odkrywać szefowie kuchni, Bulwy topinamburu można podawać ugotowane, jako dodatek do dań głównych, przygotowywać z nich puree lub zupy kremy. W odróżnieniu od ziemniaków bogatych w skrobię, kłącza topinamburu są bogate w inulinę - węglowodan pomagający regulować poziom glukozy we krwi. To kolejny argument za tym, by wrócił do łask. A jeszcze mamy brukiew, skorzonerę, rzepki - pokochajmy to, co bulwiaste i korzeniowe.

Wieprzek w całości i dzik w kawałkach
Gulasz z żołądków, cielęce policzki, smażona grasica - jeszcze kilka lat temu pomijane i lekceważone kąski coraz częściej pojawiają się w menu restauracji i nic nie wskazuje na to, by moda na wykorzystywanie mięs z tzw. piątej ćwiartki miała szybko przeminąć. Zwłaszcza, że można je podawać zarówno na "swojski" sposób, jak i w wersji ekskluzywnej. Z kolei zgodnie z trendem na ponowne odkrywanie uroków polskiej kuchni, coraz częściej w menu będziemy mogli znaleźć dziczyznę - sarninę, mięso jelenia, z dzika. W końcu dziczyzna to nasze prawdziwe kulinarne dobro narodowe!

Sery na salony
Polska nie tylko oscypkiem i bundzem stoi. Choć dla wielu osób może to być niespodzianka, w kraju mamy całkiem sporo małych, lokalnych serowarów, którzy produkują sery z mleka krowiego, koziego i owczego, świeże i dojrzewające. By przekonać się o ich różnorodności wystarczy wejść na zajrzeć na blog Polskie Sery Zagrodowe Giena Mientkiewicza , który niestrudzenie wynajduje małych serowarów i opisuje ich smakowite wytwory. Te smakołyki zazwyczaj można upolować tylko na jarmarkach regionalnych lub zaopatrując się bezpośrednio u producentów lub przez internet. Teraz sery zagrodowe powoli zaczynają trafiać do menu restauracji, które - wpisując się w trend lokalności - zaczynają oferować specjały od małych, lokalnych producentów. Czas najwyższy.

Słodko i na topie
U nas nadal moda na muffiny i cupcake'i, a tymczasem redaktorzy portalu kulinarnej Fundacji Jamesa Bearda wieszczą, że rok 2012 będzie należał do canelés - małych ciastek w kształcie babeczek rodem z Francji oraz pączków w regionalnych odmianach, np. tureckich lokma (także skąpanych w syropie) lub kreolskich beignets. Triumf canelés przewiduje także redakcja portalu "Bon Appetit" .

Składniki z nazwiskiem
Dobre jakościowo produkty to znacząca część kulinarnego sukcesu. Zamiast ukrywać źródło pochodzenia produktów, restauratorzy będą chętnie informować o tym, skąd pochodzą składniki serwowanych przez nich dań. Że warzywa do dostarcza do nich pan Jan, mięso pochodzi z ekologicznego gospodarstwa w Małopolsce, a olej - z rodzinnej tłoczni na Kujawach. Skoro składnik jest dobry, warto się chwalić, od kogo pochodzi, by w ten sposób nagrodzić rzetelnego producenta. Może przy odrobinie zachęty wyjdzie ze swoimi produktami poza restauracyjny rynek i pozwoli się nimi cieszyć także podczas gotowania w domu.

A co Waszym zdaniem będzie na kulinarnym topie w tym roku? Czy dalej będą nas kręcić kulinarne reality show? Jakie produkty pokochamy, a jakie odsuniemy w kąt? Czekamy na Wasze opinie w komentarzach oraz na stronie Ugotuj.to na Facebooku .